ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ

Ποιο σημαντικά πράγματα από το ποδόσφαιρο και οποιαδήποτε νίκη ή ήττα, είναι να μην ξεχνάμε αυτούς που έφυγαν για την αγάπη τους για  το ίδιο το ποδόσφαιρο.
Σαν σήμερα λοιπόν πριν από 37 χρόνια 21 άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο Στάδιο Καραϊσκάκη.  Ήταν 20η αγωνιστική του πρωταθλήματος Α' εθνικής 8 Φεβρουαρίου 1981, μία ημέρα με ήλιο και ο Ολυμπιακός υποδεχόταν την ΑΕΚ.
Ήταν τότε που οι οπαδοί των δύο ομάδων έβλεπαν δίπλα-δίπλα τον αγώνα, φωνάζοντας συνθήματα, αλλά μέχρι εκεί. 
Στο γήπεδο βρίσκονταν περίπου 36.000 άνθρωποι αφού είχαν κοπεί 35.450 εισιτήρια.
Ήμουν και εγώ εκεί, μαζί με μεγάλη παρέα.  και περιμέναμε με αγωνία να ξεκινήσει το ματς.
Το αποτέλεσμα ήταν τέτοιο που πολλοί οπαδοί του Ολυμπιακού έτρεξαν να φύγουν πριν τελειώσει το ματς για να βγουν να πανηγυρίσουν. Η ώρα ήταν λίγα λεπτά πριν τις 5 το απόγευμα και κάποιοι από τους φιλάθλους κατευθύνθηκαν προς την έξοδο της Θύρας 7. Η πόρτα ήταν κλειστή ή σχεδόν κλειστή. Κάποιος σκόνταψε, έπεσε και καθώς έρχονταν πολλοί από πίσω του έγινε το κακό, αφού  ο ένας έπεφτε πάνω στον άλλο, με αποτέλεσμα να ποδοπατηθεί πολύς κόσμος. Οι πίσω έσπρωχναν τους μπροστά, οι οποίοι δεν μπορούσαν να βγουν από το γήπεδο.
Το τραγικό αποτέλεσμα με τους 21 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, είναι γνωστό. 
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός και η ΠΑΕ ΑΕΚ δεν ξέχασαν εκείνη την ημέρα και πριν λίγο με ειδικά αφιερώματα αναφέρθηκαν στην "μαύρη" αυτή σελίδα για το Ελληνικό ποδόσφαιρο με την ευχή, να μην ξαναζήσουμε ποτέ κάτι τέτοιο.
Τα συναισθήματα μέσα μου είναι πολύ ζωντανά. Οι θύμησες από εκείνη την ημέρα πολύ έντονες, οι κραυγές πολύ κοντά μου και το γεγονός ότι καθόμουν ψηλά με παρέα μας βοήθησε.
Δεν έχω μιλήσει ποτέ γι' αυτή την εμπειρία μου, αλλά έχω πολλά να θυμάμαι, τα οποία κρατάω μέσα μου και ίσως κάποια στιγμή τα αποτυπώσω στο χαρτί. 
Θέλω να παρακαλέσω όλους εσάς που θα μπείτε στον κόπο να διαβάσετε αυτό το κομμάτι να μην ασχοληθείτε με τον αγωνιστικό τομέα, αν θέλετε να σχολιάσετε κάτι. Δεν θα απαντήσω σε τίποτα τέτοιο. Απλά να ξέρετε ότι εκείνες οι ώρες ήταν απλά συγκλονιστικές για όλους μας.