Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΟ ΤΕΛΙΚΑ

Ο...κατήφορος δεν έχει τέλος για αυτή την άθλια Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου. 
Αυτή τη φορά δεν κατάφερε να νικήσει ούτε το Λιχτενστάϊν, που είναι τελευταίο στη βαθμολογία και δεν είχε σημειώσει γκολ μέχρι τώρα στη διοργάνωση. Οι αντίπαλοί μας στην μοναδική επίθεση που έκαναν πέτυχαν και γκολ και ισοφάρισαν εκείνο του Γιώργου Μασούρα, φτάνοντας τελικά να πανηγυρίζουν έξαλλα...χορεύοντας στο τέλος το 1-1 που πήραν στο ΟΑΚΑ.
Όταν κάτι είναι τόσο άρρωστο πρέπει το κακό να χτυπηθεί στη ρίζα του. Αυτή η ομάδα θέλει "ξερίζωμα" και χτίσιμο από την αρχή. Και δεν εννοώ μόνο για τους παίκτες, αλλά το χτίσιμο πρέπει να ξεκινήσει από την ομοσπονδία, για τις απίστευτες επιλογές που έχει κάνει μέχρι τώρα.
Τι να πεις και τι να γράψεις γι' αυτό το πράγμα που λέγεται εθνική και που δίκαια ο κόσμος της έχει γυρίσει την πλάτη. Αυτοί που είχαν το κουράγιο να πάνε απόψε στο ΟΑΚΑ, πρέπει να τιμηθούν από την ομοσπονδία και να έχουν εισιτήριο δια βίου δωρεάν για το κουράγιο τους και την αγάπη που δείχνουν στην ομάδα.
Φυσικά δεν ειρωνεύομαι γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί να βλέπει αυτό το άθλιο θέαμα που δεν έχει αρχή και τέλος. 
Εντάξει είχαμε την πρωτοβουλία σήμερα και κάναμε και κάποιες ευκαιρίες. Αυτό έλειπε δηλαδή να μην κάνουμε με το Λιχτενστάϊν. Αυτό που αναρωτιέμαι εγώ, είναι τι θα συμβεί στο Ολύμπικο της Ρώμης με αντίπαλο την Ιταλία. 
Μακάρι να βρεθεί το κουράγιο και να παλέψουν αυτοί οι παίκτες και να καταφέρουν να πάρουν αποτέλεσμα. Μακάρι να παίξουν σαν...Έλληνες και να είμαι ο πρώτος που θα τους χειροκροτήσω. Το ερώτημα που μου έρχεται στο μυαλό είναι το εξής: Με τι κουράγιο και τι ψυχολογία θα το κάνουν.
Εύχομαι να τα βρουν και τα δύο και να μην πάθουμε καμία μεγάλη ζημιά. 
Δεν μπορώ να γράψω άλλο ή μάλλον δεν θέλω γιατί με κούρασε όλη αυτή η κατάσταση.
ΥΓ. Τουλάχιστο είναι τόσο προβλέψιμη αυτή η ομάδα που μας δίνει λεφτά με τα αποτελέσματά της, που δυστυχώς είναι άσχημα και εύκολα προβλέψιμα.