ΑΠΟ ΤΑ... ΜΑΛΛΙΑ...

Έγραψα νωρίτερα ότι το εκτός έδρας ματς της ΑΕΚ με τον Απόλλωνα Λάρισας, ήταν η μεγάλη ευκαιρία για τους παίκτες της, να αποκτήσουν ψυχολογία και να παίξουν καλό ποδόσφαιρο.
Οι ποδοσφαιριστές της Ένωσης, λες και με άκουσαν. Έπιασαν την ευκαιρία από τα μαλλιά και φιλοδώρησαν τους γηπεδούχους με επτά γκολ. Το 0-7 δείχνει την ευκολία με την οποία επικράτησε η ΑΕΚ, αλλά κυρίως ότι οι παίκτες της κατάλαβαν τι πρέπει να κάνουν. Τώρα το εκτός έδρας ματς με τον Πανιώνιο, θα το αντιμετωπίσουν με άλλη ψυχολογία. Είναι σημαντικό να μπορεί να δει κάποιος τους ποδοσφαιριστές οποιασδήποτε ομάδας, την επόμενη ημέρα ενός αγώνα. Αν έχουν νικήσει ή αν έχουν χάσει. 
Στην πρώτη περίπτωση τα χαμόγελα και η καλή ατμόσφαιρα που επικρατεί είναι ο καλύτερος οδηγός για την προπόνηση που ακολουθεί, αλλά και για τον αγώνα της επόμενης αγωνιστικής. Στη δεύτερη δεν φαντάζεστε πως είναι η ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια. Έχω μιλήσει με πολλούς ποδοσφαιριστές, αλλά έχω υπάρξει και εγώ ο ίδιος ποδοσφαιριστής για αρκετά χρόνια. Ξέρω λοιπόν καλά πως είναι και στις δύο περιπτώσεις. Επίσης μία νίκη είναι σημαντική και για τον προπονητή. Αλλιώς αντιμετωπίζει τους παίκτες του όταν η ομάδα του νικά και αλλιώς όταν χάνει. Όσο και αν δεν θέλει κανείς τεχνικός να το δείξει, ενδόμυχα επηρεάζεται. 
Το χθεσινό όμως ματς είχε κάποια ακόμα κέρδη για την ΑΕΚ. Αρχικά βρήκε το δρόμο προς τα δίχτυα ο Αραούχο. Ο φορ της Ένωσης "ξεκούμπωσε" πλέον. Δηλαδή του δόθηκε η ευκαιρία να σημειώσει γκολ και τώρα θα του έχει φύγει το άγχος. Να ξέρετε ότι όταν ένας ποδοσφαιριστής και ειδικά ένας επιθετικός, δεν μπορεί να σκοράρει, όσο καλός και αν είναι, όσο μεγάλο όνομα και αν διαθέτει, είναι λες και τον κυνηγούν...μάγισσες. Του πάνε όλα ανάποδα. Μπορεί να χάσει και την πιο εύκολη ευκαιρία, ακόμα και σε κενή εστία. Τώρα το μεγάλο αυτό άγχος του έφυγε. Σημείωσε ένα γκολ και τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα γι' αυτόν.
Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι επιτέλους αγωνίστηκε ο Τρίστανσον, έστω και σε ένα εύκολο ματς. Δεν έχει σημασία τόσο το πόσο καλός ήταν. Προσωπικά δεν θα μπορούσα ποτέ να κρίνω έναν ποδοσφαιριστή που δεν αγωνίζεται καθόλου και συνήθως βρίσκεται στην εξέδρα, σε ένα μόνο αγώνα. Όλοι οι παίκτες θέλουν παιχνίδια συνεχόμενα για να μπορούν να κριθούν. Αν του δοθούν και άλλες ευκαιρίες και παίξει σε αγώνες τότε θα μπορέσουμε να τον κρίνουμε. Καλό επίσης είναι το γεγονός ότι αγωνίστηκε έστω και σαν αλλαγή ο Γιακουμάκης, ένας ποδοσφαιριστής από τον οποίο στην ΑΕΚ περιμένουν πολλά και που έχει δείξει πως μπορεί να δώσει πολλά. Για τους δύο τελευταίους, δηλαδή Τρίστανσον και Γιακουμάκη, ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Το μέλλον θα δείξει. Χρειάζεται υπομονή....