ΤΗΣ... ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ...ΠΕΝΑΛΤΙ...

Είχα αρχή μου από τότε που εργαζόμουν σε εφημερίδα να μην ασχολούμαι με τους διαιτητές ή να ασχολούμαι όσο το δυνατόν λιγότερο.
Το εφετινό πρωτάθλημα της Superleague σίγουρα είναι το συναρπαστικότερο, αφού οι περισσότερες ομάδες κοιτούν στα μάτια τους τέσσερις λεγόμενους μεγάλους και βλέπουμε ωραίους αγώνες. Όμως αυτό που γίνεται στους αγωνιστικούς χώρους από μέρους των διαιτητών δεν ξέρω αν μπορεί να εγγυηθεί ισονομία για οποιαδήποτε ομάδα. Παρακολουθώντας τους αγώνες της αγωνιστικής που μόλις τελείωσε, τουλάχιστο όσο μπόρεσα, είδα αλλοπρόσαλλες διαιτησίες και αποφάσεις που κάθε άλλο παρά λογικές είναι. Θα με ρωτήσετε και δικαιολογημένα, υπάρχει λογική στο ποδόσφαιρο; Θα απαντήσω. Όχι. Αλλά υπάρχει λογική στη διαιτησία. Ποια είναι αυτή; Μα να σφυρίζουν σύμφωνα  με όσα τους έχουν μάθει και κυρίως χωρίς να σκέπτονται οτιδήποτε άλλο εκτός από τη δικαιοσύνη. 
Δικαιοσύνη, στην Ελλάδα. Δύσκολη υπόθεση και κυρίως ανεφάρμοστη σε πολλές περιπτώσεις. Και φυσικά δεν μιλάω για τη δικαιοσύνη στα δικαστήρια για να μην παρεξηγηθώ. Αλλά όσο υπάρχει δικαιοσύνη που κόβουν τις συντάξεις των 400 ευρώ, άλλο τόσο υπάρχει και σε πολλούς άλλους τομείς. 
Το θέμα είναι ότι τόσα πολλά πέναλτι και με τόση ευκολία που δίνονται, είναι κάτι που δεν το έχω ξαναδεί, τουλάχιστο στην Ελλάδα. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κόκκινες κάρτες. Γίνεται της κάρτας το...κάγκελο. Εδώ τίθεται πάλι το ερώτημα. Μα αν γίνονται πέναλτι ή παραβάσεις για κόκκινες κάρτες δεν πρέπει να δοθούν. Ναι πρέπει φυσικά, αλλά με τρόπο απόλυτα σωστό και δίκαιο. Όχι με άλλα μέτρα και σταθμά. Είδα το ματς της ΑΕΚ στην Ξάνθη. Ο διαιτητής πήρε λάθος αποφάσεις στον πειθαρχικό τομέα, Λάθη έκανε και ο διαιτητής στη Νέα Σμύρνη, το ίδιο έγινε και στη Λεωφόρο στο ματς του Παναθηναϊκού με τη Λάρισα. Δεν θέλω να μιλήσω συγκεκριμένα για φάσεις, γιατί υπάρχουν πιο ειδικοί από εμένα, όσο και αν έχω πείρα περισσότερο από 33 χρόνια. 
Επίτηδες εξάλλου δεν  αναφέρω και τα ονόματα των διαιτητών. Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί δεν πρέπει να παίρνουν δημοσιότητα. Δεν γίνεται να είναι αυτοί πρωταγωνιστές, αλλά οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές με τις κινήσεις τους. 
Μη φανταστεί κανείς ότι προσπαθώ να αποφύγω να μιλήσω με ονόματα, αλλά επειδή δεν έχω παρακολουθήσει όλα τα ματς, δεν γίνεται να γίνω κριτής με έχοντας πλήρη εικόνα. 
Θέλω να καταλήξω στο εξής. Όσο στη χώρα μας πρωταγωνιστές θα είναι οι διαιτητές και οι συζητήσεις όλων θα περιστρέφονται γύρω από αυτούς, το ποδόσφαιρο δεν θα έχει την πρόοδο που θέλουμε όλοι. Ξέρω δεν ανακάλυψα την πυρίτιδα, είναι γνωστό αυτό, όμως αυτό που εγώ διαπιστώνω είναι ότι αντί τα πράγματα να γίνονται καλύτερα, όσο προχωράει το πρωτάθλημα, γίνονται χειρότερα. Κάθε αγωνιστική αυξάνονται οι φωνές για τους διαιτητές και τις αποφάσεις τους. Σε ένα αγώνα που το τελικό σκορ ήταν 3-4 διαβάζουμε συνεχείς αντεγκλήσεις για τον διαιτητή. Στη Λεωφόρο τι να πω. Ας μην πω συγκεκριμένα. Έγινε των διαιτητών το κ.....λο..  Πως να πάει μπροστά αυτό το άθλημα, πώς;;;;;;