ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΙ ΑΔΙΚΗ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΓΚΟΛΚΙΠΕΡ....

Τι ωραίο που είναι το ποδόσφαιρο τελικά και τι άδικη που είναι η μοίρα του γκολκίπερ κάποιες φορές.

Αυτά τα δύο πράγματα  είδαμε απόψε στη δίκαιη νίκη του Ολυμπιακού επί του Λεβαδειακού με 2-1. 

Έγινε ένα πολύ ωραίο ματς, ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που είχε τις πολλές και μεγάλες ευκαιρίες, αλλά παρ' ολίγο να στραβοπατήσει.

Η ομάδα του Πειραιά είχε δύο νέους σκόρερ τον Ζιλέ και τον Λεονάρντο Κούτρη. Ο Λεβαδειακός ισοφάρισε με τον Γιακουμάκη.

Οι γηπεδούχοι είχαν την ευκαιρία να τελειώσουν τον αγώνα νωρίτερα. Έκαναν πολύ καλό ματς, έχασαν σωρεία ευκαιριών, μέχρι και πέναλτι με τον Φορτούνη. Ήταν η 12η εκτέλεση του διεθνή μέσου και η πρώτη άστοχη. Ο Ολυμπιακός έπαιξε πολύ καλά απόψε και είχε μάλιστα και καλή αντίδραση μετά την ισοφάριση.  Όταν όμως δεν τελειώνεις ένα ματς ενώ έχεις τις ευκαιρίες, είναι πολύ πιθανό να το πληρώσεις και λίγο κόντεψε να το πάθει αυτό. Ο Κούτρης όμως με ένα σουτ, "απελπισίας" θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω, έδωσε τους τρεις πολύτιμους βαθμούς τους οποίους άξιζε η ομάδα του και  μάλιστα απέναντι σε έναν πολύ καλό αντίπαλο και πολύ δύσκολο να τον καταβάλλεις.

Πάμε τώρα στον γκολκίπερ του Λεβαδειακού.  Ο Εμπασί έκανε το ματς της ζωής του απόψε. Έπιασε τα...άπιαστα, όσοι έβλεπαν το ματς καταλάβαιναν ότι δύσκολα θα δεχτεί και δεύτερο γκολ προς το τέλος και θα κρατήσει έστω και μόνος του την ισοπαλία. Έλα όμως που το ποδόσφαιρο, πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις. Έτσι ένα σουτ του Κούτρη από 35 μέτρα, με πολύ φάλτσο αλήθεια, έστειλε τη μπάλα στα χέρια του Εμπασί, ο οποίος όμως την έχασε  και αυτή κατέληξε στα δίχτυα του. 

Αυτή δυστυχώς είναι η μοίρα του γκολκίπερ, να πιάνει τα άπιαστα και με μία μόνο φάση, από ήρωας να γίνεται μοιραίος. Γι' αυτό το ποδόσφαιρο είναι το ωραιότερο άθλημα στον κόσμο...