ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΕΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΣΕ ΜΕΝΑ

Σκέφτηκα αρκετά σήμερα το πρωί αν θα πρέπει να γράψω αυτό το άρθρο, αν θα πρέπει να ασχοληθώ ή όχι.
Τελικά κατέληξα στην απόφαση, ότι πρώτο πρέπει να γνωστοποιήσω αυτό που μου συνέβη και δεύτερον να πω τη δική μου άποψη για να ξέρει ο κόσμος που διαβάζει και που με ακολουθεί και με στηρίζει εδώ.
Λοιπόν το Σάββατο το απόγευμα χρησιμοποίησα το αυτοκίνητο μου για να πάω στο στούντιο να κάνω την εκπομπή μου στον lavitaraidio. Γύρισα σπίτι γύρω στις 7 το απόγευμα. Έβρεχε. Η βροχή συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ. Γύρω στις 22.30 πήγα να φύγω από το σπίτι μου με το αυτοκίνητό μου και διαπίστωσα ότι το αριστερό μπροστά λάστιχο ήταν "πλάκα". Είπα κάτι πάτησα. Άφησα το αυτοκίνητο αφού έβρεχε και δεν γινόταν να το αλλάξω.
Σήμερα το πρωί ήρθε το φιλαράκι μου ο Κώστας Δελέζας που εργάζεται σε σχετικό μαγαζί για να δει τι έχει το λάστιχο μου.
Προσπαθήσαμε να το φουσκώσουμε για να το πάω στο μαγαζί του να το φτιάξει αφού θεωρήσαμε ότι κάτι έχω πατήσει. Φουσκώνοντας το με ένα σχετικό μηχάνημα πρόσεξε ότι δεν είχα πατήσει κάτι, αλλά κάποιος το είχε σκίσει με αιχμηρό αντικείμενο. Βάλαμε τη ρεζέρβα πάνω και πήγαμε στο κατάστημα που εργάζεται. Μου το άλλαξε το λάστιχο, αλλά παρατήρησε ότι και τα υπόλοιπα τρία δεν είχαν καθόλου αέρα. Ήταν στο "μηδέν". Μου το είπε. Εκείνη τη στιγμή δεν το σκέφτηκα, τον πλήρωσα και έφυγα για τη δουλειά μου γιατί βιαζόμουν.
Στο δρόμο όμως σκέφτηκα ότι πριν λίγο καιρό κάποιος με είχε πάρει από ανώνυμο τηλέφωνο, απειλώντας με για όσα γράφω στο blog μου και όσα λέω στην εκπομπή μου, κλείνοντας με την έκφραση: "Να προσέχεις, γιατί δεν πας καλά".
Το Σάββατο λοιπόν έγινε αυτό. Άδεια λάστιχα και ένα σκισμένο.
Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο. Θεωρώ ότι όλα μαζί ίσως συνιστούν μορφή απειλής. Ίσως ήταν και κάποιοι "φτιαγμένοι" τύποι που περνούν και κάνουν ζημιές στα αυτοκίνητα.
Στη δεύτερη περίπτωση δεν μπορώ να πω κάτι.
Στην πρώτη όμως θέλω να πω μία ιστορία που είναι γνωστή σε ελάχιστους ανθρώπους.
Όταν είχε φύγει ο Μάκης Ψωμιάδης από την ΑΕΚ, είχαμε γράψει αποκλειστικό στα ΝΕΑ το πόρισμα του τότε ΣΔΟΕ που έλεγε ότι φαιρόταν να έχει κλέψει 6 δισ. δραχμές από την κιτρινόμαυρη ΠΑΕ. 

Όταν πήγα στην εφημερίδα το απόγευμα χτύπησε το σταθερό τηλέφωνο μου και ήταν ο ίδιος ο Μάκης (ο θεός να τον συγχωρέσει).
"Αγαπούλα, τι είναι αυτά που γράφεις; Από σήμερα να προσέχεις και να κυκλοφορείς τοίχο-τοίχο γιατί να ξέρεις θα σε πετύχω και τότε θα τα πούμε" (σ.σ η συγκεκριμένη έκφραση έγινε στοίχος το 2016 από τον Νίκο Σαρρή, σε μουσική Χρήστου Δάντη, στο τραγούδι του Βασίλη Καρρά με τίτλο "Σοβαρά". Κρίμα που δεν το σκέφτηκα εγώ τότε να τα οικονομήσω χαχαχαχα).
Τότε λοιπόν πήγα στον προϊστάμενο του αθλητικού τμήματος και μαζί απευθυνθύκαμε στον διευθηντή των ΝΕΩΝ για να τον ενημερώσουμε. Εκείνος με τη σειρά του πήρε τηλέφωνο τον τότε Αττικάρχη κ. Βασίλη Τσιατούρα και εκείνος με τη σειρά του επικοινώνησε με τον ίδιο τον Μάκη Ψωμιάδη. Τις υπόλοιπες ενέργειες δεν χρειάζεται να τις αναφέρω. Πάντως για ένα 5μηνο ακολούθησαν διάφορα.
Αναφέρω λοιπόν όλο αυτό για να πω ότι εγώ δεν φοβήθηκα τότε, δεν πρόκειται να φοβηθώ και τώρα.
Έκανα αυτό εδώ το blog, γιατί με παρότρυναν πολλοί φίλοι, γνωστοί, ακόμα και αναγνώστες μου που με είχαν χάσει. Αλλά κυρίως γιατί δεν έχω επίσημη επαγγελματική σχέση με τη δημοσιογραφία που είναι το μεράκι μου και ήθελα να συνεχίσω να είμαι παρών και να γράφω.
Εγώ δεν πληρώνομαι από κανέναν, δεν παίρνω μαύρα, άσπρα, κίτρινα, κόκκινα, πράσινα, μπλε χρήματα και απλά βγάζω τα συναισθήματά μου και την καρδιά μου με το γράψιμο. Ίσως είναι και αυτό που πληρώνω. Όμως δεν θα πάψω να γράφω αυτό που σκέφτομαι και αυτό που θεωρώ σωστό. Δεν έχω αποδείξεις για αυτόν που με πήρε τηλέφωνο, ούτε για ότι συνέβη στο αυτοκίνητό μου. 
Όμως το συναίσθημά μου ή η εμπειρία μου αν θέλετε μου λένε ότι κάτι γίνεται. Γι' αυτό και το δημοσιοποιώ. Αν απευθυνθώ στην αστυνομία με αυτά τα στοιχεία θα με διώξουν και ίσως δεν έχουν άδικο. Εγώ θα συνεχίσω να κάνω το μεράκι μου και να γράφω. Δημόσιες σχέσεις στις οποίες μάλιστα είμαι πολύ καλός, δεν θα κάνω. Αυτές γίνονται σε μαγαζιά της νύχτας ή κάπου που μπορεί να δουλεύεις γι' αυτό το λόγο. 
Άρα δεν μασάω με απειλές του είδους, ούτε θα σταματήσω να γράφω. Αν αυτό το κάνω θα έχω χάσει τη ταυτότητα μου. Αυτήν που ξέρουν όσοι με διάβαζαν για 30 χρόνια ή με έβλεπαν στη Nova για 14 χρόνια. 
Αυτά είχα να πω προς το παρών και θα κλείσω με το εξής:
"Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτά που κάποιος άλλος δεν θέλει να δημοσιευτούν. Οτιδήποτε άλλο είναι δημόσιες σχέσεις".
Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου...