ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΩΛΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Τώρα που καταλάγιασε ο θόρυβος γύρω από τον Κώστα Μανωλά και το σπουδαίο από όλες τις πλευρές γκολ που σημείωσε εναντίον της Μπαρτσελόνα, αποφάσισα να γράψω μία ιστορία και μία συζήτηση που είχα πριν 5 χρόνια με έναν φίλο και την πρόβλεψη που είχα κάνει τότε.
Ο Τάσος Αλεξίου, καλός φίλος, δούλευε τότε (πριν 5 χρόνια) στο Nastos cafe, ως DJ. Πολλές φορές είχαν προσπαθήσει να μου πιάσουν κουβέντα για τα αθλητικά θέματα, αλλά πάντα απέφευγα γιατί όλη την ημέρα και τα βράδια, λόγω δουλειάς η ασχολία μου ήταν μόνο τα αθλητικά.
Ξέρετε το σύνδρομο του Έλληνα. Βγαίνεις έξω με γιατρό, τον βρίσκεις εύκαιρο, τον ρωτάς για θέματα υγείας, βγαίνεις με δικηγόρο, κάνεις το ίδιο. Πόσο μάλλον όταν έχεις μπροστά σου έναν δημοσιογράφο, που ασχολείται με τα αθλητικά. Όλοι θέλουν να μάθουν και να ξέρουν ότι οι άλλοι δεν μπορούν ή ότι ίσως ξέρει ένας δημοσιογράφος.
Εγώ λοιπόν απέφευγα πάντα όταν έβγαινα έξω να μιλήσω για αθλητικά. Ένα βράδυ όμως ο Τάσος την ώρα που έπαιζε μουσική και εγώ καθόμουν μπροστά του, μπήκε στον πειρασμό και μου έκανε την εξής ερώτηση:
"Πώς τον βλέπεις τον Κωστάκη τον Μανωλά;".
Τότε μόλις είχε γίνει η μεταγραφή του Κώστα Μανωλά στον Ολυμπιακό. Τον ήξερα από την ΑΕΚ, επί Μανόλο Χιμένεθ. Τον είχα γνωρίσει, αλλά δεν είχαμε καμία ιδιαίτερη επαφή ή φιλία. Ήταν όπως γνωρίζεις έναν ποδοσφαιριστή σε κάποιες αποστολές. Ο Κωστάκης ήταν ευγενικός και κάπως ντροπαλός θα έλεγα. Ποτέ δεν είχαμε καμία επαφή.
Τη στιγμή που με ρώτησε ο Τάσος, στο μυαλό μου ήρθε όλη η εικόνα του και η απάντηση μου βγήκε αυθόρμητα.
"Αν αυτός ο παίκτης σταματήσει να κάνει ένα λάθος, σε κάθε αγώνα, τότε θα γίνει κορυφαίος στη θέση του σε όλη την Ευρώπη. Και τα λάθη αυτά τα κάνει λόγω ανωριμότητας, μόλις ωριμάσει θα γίνει κορυφαίος" είχα απαντήσει.
Την επόμενη ημέρα μετά τον αγώνα της Ρεάλ με την Μπαρτσελόνα, ο Τάσος μου έστειλε μήνυμα.
"Φίλε χθες σε θυμήθηκα για την κουβέντα που μου είχες πει πριν πέντε χρόνια. Έπεσες μέσα, έγινε όπως ακριβώς μου τα είχες προβλέψει" μου είπε ο Τάσος και σήμερα του ζήτησα να μου θυμίσει ακριβώς τον διάλογο μας για να μην κάνω λάθος. Μου τα θύμισε και ένα χαμόγελο έσκασε στα χείλη μου και μία ικανοποίηση που για μία ακόμα φορά δεν έπεσα έξω.
Σας φιλώ και ευχαριστώ τον Τάσο που μου το θύμισε....
Ο Τάσος Αλεξίου, καλός φίλος, δούλευε τότε (πριν 5 χρόνια) στο Nastos cafe, ως DJ. Πολλές φορές είχαν προσπαθήσει να μου πιάσουν κουβέντα για τα αθλητικά θέματα, αλλά πάντα απέφευγα γιατί όλη την ημέρα και τα βράδια, λόγω δουλειάς η ασχολία μου ήταν μόνο τα αθλητικά.
Ξέρετε το σύνδρομο του Έλληνα. Βγαίνεις έξω με γιατρό, τον βρίσκεις εύκαιρο, τον ρωτάς για θέματα υγείας, βγαίνεις με δικηγόρο, κάνεις το ίδιο. Πόσο μάλλον όταν έχεις μπροστά σου έναν δημοσιογράφο, που ασχολείται με τα αθλητικά. Όλοι θέλουν να μάθουν και να ξέρουν ότι οι άλλοι δεν μπορούν ή ότι ίσως ξέρει ένας δημοσιογράφος.
Εγώ λοιπόν απέφευγα πάντα όταν έβγαινα έξω να μιλήσω για αθλητικά. Ένα βράδυ όμως ο Τάσος την ώρα που έπαιζε μουσική και εγώ καθόμουν μπροστά του, μπήκε στον πειρασμό και μου έκανε την εξής ερώτηση:
"Πώς τον βλέπεις τον Κωστάκη τον Μανωλά;".
Τότε μόλις είχε γίνει η μεταγραφή του Κώστα Μανωλά στον Ολυμπιακό. Τον ήξερα από την ΑΕΚ, επί Μανόλο Χιμένεθ. Τον είχα γνωρίσει, αλλά δεν είχαμε καμία ιδιαίτερη επαφή ή φιλία. Ήταν όπως γνωρίζεις έναν ποδοσφαιριστή σε κάποιες αποστολές. Ο Κωστάκης ήταν ευγενικός και κάπως ντροπαλός θα έλεγα. Ποτέ δεν είχαμε καμία επαφή.
Τη στιγμή που με ρώτησε ο Τάσος, στο μυαλό μου ήρθε όλη η εικόνα του και η απάντηση μου βγήκε αυθόρμητα.
"Αν αυτός ο παίκτης σταματήσει να κάνει ένα λάθος, σε κάθε αγώνα, τότε θα γίνει κορυφαίος στη θέση του σε όλη την Ευρώπη. Και τα λάθη αυτά τα κάνει λόγω ανωριμότητας, μόλις ωριμάσει θα γίνει κορυφαίος" είχα απαντήσει.
Την επόμενη ημέρα μετά τον αγώνα της Ρεάλ με την Μπαρτσελόνα, ο Τάσος μου έστειλε μήνυμα.
"Φίλε χθες σε θυμήθηκα για την κουβέντα που μου είχες πει πριν πέντε χρόνια. Έπεσες μέσα, έγινε όπως ακριβώς μου τα είχες προβλέψει" μου είπε ο Τάσος και σήμερα του ζήτησα να μου θυμίσει ακριβώς τον διάλογο μας για να μην κάνω λάθος. Μου τα θύμισε και ένα χαμόγελο έσκασε στα χείλη μου και μία ικανοποίηση που για μία ακόμα φορά δεν έπεσα έξω.
Σας φιλώ και ευχαριστώ τον Τάσο που μου το θύμισε....

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου