ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΑ...

Αποστολή εξετελέσθη λοιπόν. Ο αντικειμενικός στόχος του Ολυμπιακού να περάσει στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, έγινε πραγματικότητα.
Αυτό είναι που προέχει αυτή τη στιγμή. Η ομάδα του Πειραιά έπρεπε να περάσει πάση θυσία στους ομίλους και τελικά τα κατάφερε. Δεν έγραψα χθες κείμενο γιατί ήθελα να είμαι πιο ήρεμος και να δω το ματς με άλλο μάτι.
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που θα πω είναι ότι ο Ολυμπιακός είχε τόσο τύχη χθες, όση δεν είχε όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί. Κάθε ομάδα για να προχωρήσει σε οποιαδήποτε διοργάνωση πρέπει να έχει και τύχη. Και του Ολυμπιακού του το χρωστούσε αυτό η μοίρα. Να ευνοηθεί μία φορά από τη θεά τύχη και τελικά έτσι έγινε. Αυτές οι φάσεις που έχασαν χθες οι Άγγλοι, σε άλλα χρόνια θα ήταν μέσα, κατ' ευθείαν στο πλεχτό. Η μπάλα πέρασε τόσο δίπλα από τα δοκάρια του Γιαννιώτη αρκετές φορές που κανείς δεν το πίστευε.
Δεύτερο που θέλω να πω είναι οι παίκτες της ομάδας του Πειραιά είχαν ψυχή. Το πάλεψαν, αλλά μειονεκτούσαν σε ύψος και  οι παίκτες της Μπέρλνι, υπερείχαν σε ύψος (σχεδόν  όλοι) και έπαιζαν από...αέρος. Ο Ολυμπιακός δέχτηκε πίεση, από μία ομάδα που είναι πολύ πιο μπροστά, από πλευράς φυσικής κατάστασης και αυτό φάνηκε καθαρά στον αγωνιστικό χώρο. Θεωρώ ότι ο Μαρτίνς έπρεπε να βοηθήσει πιο νωρίς στο χώρο του κέντρου τον Ολυμπιακό. 
Τρίτο είδα αρκετά και μάλιστα σοβαρά ατομικά λάθη. Ξέρετε πότε είναι πιο εύκολο να κάνει ένας ποδοσφαιριστής λάθος; Μα φυσικά όταν είναι πολύ κουρασμένος και αυτό φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο. Όμως αν θέλεις να προχωρήσεις στην Ευρώπη, πρέπει να μειώσεις για να μην πω να εξαφανίσεις τα ατομικά λάθη και κυρίως τα αβίαστα.
Θα με ρωτήσετε δεν είδες κάτι καλό; Μα φυσικά το είπα. Ψυχή, πάθος και σίγουρα σ' αυτό το στάδιο που βρισκόμαστε πολύ καλά στοιχεία της ομάδας. Ο Ολυμπιακός ακόμα χτίζεται και θεωρώ ότι η ενδεκάδα που είδαμε χθες δεν θα την ξαναδούμε ή θα την δούμε αλλαγμένη κατά πολύ.  Η ομάδα από τη μέση και μπροστά έχει πολλά να προσφέρει. Πρέπει όμως να γίνουν όλοι ένας...άνθρωπος και να αφομοιώσουν αυτά που θέλει ο προπονητής.
Η κλήρωση έφερε αντιπάλους καθόλου εύκολους χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση, προσοχή, δουλειά, προσπάθεια και φυσικά τύχη. 
ΥΓ1. Θεωρώ ότι κακώς δεν παίζει ο Ανσαριφάρντ έστω σαν αλλαγή. Αλήθεια δεν το καταλαβαίνω.
ΥΓ2. Ακούω κάτι βλακείες ότι ο Γιάγια Τουρέ είναι γέρος και δεν μπορεί. Λοιπόν λέω. Ο Τουρέ με ένα πόδι δεμένο και ένα χέρι και χωρίς παπούτσι στο καλό πόδι του, είναι κλάσεις καλύτερος σε αυτή την ηλικία από τους περισσότερους χαφ που αγωνίζονται στην Ελλάδα. Κόψτε τις βλακείες.
ΥΓ3. Είπα και για τον Πασχαλάκη θα το πω και για τον Γιαννιώτη. Ο γκολκίπερ όταν κάνει έξοδο πρέπει να είναι 1000% σίγουρος ότι την "έχει" τη μπάλα, ότι θα την...φάει.
ΥΓ4. Ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος εκτός από παικτάρα είναι και τρομερά συγκινητικός. Σκίζεται για την ομάδα. Μπράβο του.