" ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;"

Ήταν 29 Ιουνίου 1874 όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης δημοσίευσε στην εφημερίδα "Καιροί" το ιστορικό άρθρο του με τίτλο "Τις πταίει" ανώνυμα.
Αργότερα ομολόγησε ότι αυτός ήταν ο αρθρογράφος για να αποφυλακιστεί ο εκδότης της εφημερίδας Πέτρος Κανελλίδης.
Θα με ρωτήσετε τι σχέση έχουν όλα αυτά με το άρθρο που θα γράψω παρακάτω. Έχουν γιατί αυτό το άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη, οδήγησε στην περίφημη αρχή της Δεδηλωμένης.
Σήμερα Δευτέρα λοιπόν δύο ημέρες μετά την ήττα της ΑΕΚ από τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, όλοι οι οπαδοί της ομάδας, ψάχνουν να βρουν αυτό ακριβώς. "Ποιος φταίει;".
Μήπως ο προπονητής; Μήπως οι ποδοσφαιριστές; Μήπως ο ισχυρός άντρας της ομάδας Δημήτρης Μελισσανίδης; Μήπως οι οπαδοί ή και οι  οπαδοί; 
Ποιος τέλος πάντων φταίει που η ΑΕΚ στην ουσία έχασε το πρωτάθλημα. Και το να χάσεις ένα πρωτάθλημα είναι μέσα στο ποδόσφαιρο. Όμως είσαι πρωταθλήτρια και το χάνεις από τον Νοέμβρη; 
Όχι αυτό δεν μπορεί να το χωνέψει κανείς. Είδα το Σάββατο το βράδυ φίλους καλούς, ΑΕΚτζήδες που αγαπούν την ομάδα, να μη μπορούν να το χωνέψουν. Δεν μιλιόντουσαν. Όλοι το ίδιο είχαν. Ήταν μέσα στα νεύρα και όχι φυσικά γιατί έχασαν, αλλά γιατί σε αυτή την εφετινή ΑΕΚ των τελευταίων εβδομάδων, δεν βλέπεις κάτι ρε παιδί μου. Μία προσπάθεια, ένα πάθος, ψυχή. Όλα αυτά που υπερασπίζονται μετά μανίας οι φίλοι της ομάδας και αναρωτιούνται. Τι έγινε ρε παιδί μου; Που είναι όλα εκείνα τα στοιχεία που είχαν οι παίκτες πέρυσι και πήραν τίτλο, μπήκαν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, ανάγκαζαν τον κόσμο να πάει κατά χιλιάδες και να κατακλύζει το Ολυμπιακό Στάδιο; 
Κοιτώντας την ενδεκάδα του Σαββάτου διαπιστώνεις ότι οι 9 από τους 11 αγωνίζονταν πέρυσι και ήταν βασικοί συντελεστές αυτής της πορείας.
Αυτό λοιπόν, το "τις πταίει", δηλαδή το ποιος φταίει για την εφετινή ΑΕΚ είναι που τους βασανίζει.
Σκέφτηκα αρκετά και είπα να γράψω λοιπόν εγώ ποιος φταίει.
Ας αρχίσουμε από τους πρωταγωνιστές, δηλαδή τους ποδοσφαιριστές. Αυτοί παίζουν στον αγωνιστικό χώρο. Δεν παίζω εγώ και εσείς. Άρα αυτοί έχουν τεράστιο μερίδιο της ευθύνης. Δεν βλέπεις ρε παιδί μου κάτι που να σου θυμίζει ότι το...θέλουν. Δεν γυαλίζει το μάτι τους. Άοσμοι, άνευροι, άκομψοι οι περισσότεροι για να μην πω όλοι. Λες και το μυαλό τους είναι αλλού. Αλήθεια δεν ξέρω που είναι, αλλά λες και ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους, άλλα μέρη. Τσαγανό ρε. Ψυχή ρε. Δύναμη. Μαγκιά. Αυτά είναι που χρειάζεται έστω ένας μέτριος ποδοσφαιριστής, που αν τα διαθέτει αυτόματα το επίπεδο του ανεβαίνει περισσότερο, ειδικά στα μάτια του κόσμου που βλέπει ότι προσπαθεί. Χάθηκαν αυτά. Το γιατί θα με ρωτήσετε. Μα γιατί πλέον η ομάδα αυτή δεν θυμίζει οικογένεια.
Πιάνουμε το μαλλί του άλλου και το τραβάμε, βριζόμαστε μεταξύ μας, κοιτάζουμε άγρια ο ένας τον άλλο, θεωρούμε τον εαυτό μας "παικταρά" που έχει καπαρώσει τη θέση και δεν μπαίνει άλλος και  οι δικές μας ευθύνες; Αυτές δεν υπάρχουν; Φυσικά και υπάρχουν. Θα μπορούσα να γράψω και άλλα για τους ποδοσφαιριστές, αλλά δεν το θέλω για ένα απλό λόγο. Γιατί δεν είναι του χαρακτήρα μου να χτυπάω αυτόν που είναι στο έδαφος...αιμόφυρτος.
Πάμε στον προπονητή. Φταίει; Μα φυσικά. Υπάρχει περίπτωση να μη φταίει αυτός που κάνει τις επιλογές και αυτός που προσπαθεί να μάθει τα παιδιά γράμματα όταν αυτά είναι...αγράμματα; Έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Διαμαρτύρεται ο κόσμος ότι υπάρχουν παίκτες που έχουν πάρει τη φανέλα σπίτι και δεν τους αλλάζει. Έχει δίκιο ο κόσμος. Άλλαξε κάτι κόουτς. Άσε κάποιους εκτός να δεις αν θα στεναχωρηθούν έστω. Αν θα γυαλίσει το μάτι τους, Αν θα προσπαθήσουν περισσότερο στην επόμενη προπόνηση. Αν δεν το κάνουν και σου κρατούν μούτρα, τσαλάκωσε τους τα. 
Κύριε Ουζουνίδη, αν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν τρως. Βλέπω τον Μαρτίνς στον Ολυμπιακό δεν θα κρίνω αν είναι καλός ή κακός ή μέτριος προπονητής. Κρίνει ότι ο Γιάγια Τουρέ δεν είναι έτοιμος ή δεν του κάνει τέλος πάντων. Τον αφήνει εκτός ακόμα και 18άδας. Ποιον τον τεράστιο παίκτη Τουρέ, αγαπημένο παίκτη του ιδιοκτήτη της ομάδας που έριξε χρήμα για να τον φέρει. Εσύ τι φοβάσαι; Και κάτι τελευταίο. Αλλάξτε τρόπο που παίζετε έχετε γίνει προβλέψιμοι και αναγνώσιμοι από τους αντίπαλους προπονητές. Αιφνιδιάστε ρε αδελφέ...
Δεν θα γράψω περισσότερα ούτε για τον Μαρίνο Ουζουνίδη, γιατί ισχύει αυτό που είπα και πριν. Δεν θα πω αν έχει κερδίσει τους παίκτες και τι γίνεται στα αποδυτήρια. Αυτά μόνο κακό κάνουν ότα βγαίνουν προς τα έξω. Και όποιος είναι μάγκας να βγει και να τα πει ή να τα γράψει. Γιατί όταν και αν κάποια στιγμή φύγει ο προπονητής και βγει να τα πει τότε. Είναι μάγκας του...κ...ου.
Ο Πρόεδρος έχει μερίδιο; Φυσικά. Γιατί ίσως να μην ενίσχυσε την ομάδα όσο έπρεπε. Όμως να είστε σίγουροι ότι αν αυτοί οι παίκτες τα έδιναν όλα και έχαναν κανείς δεν θα τους μιλούσε. Ίσως έχει ρίξει την προσοχή του στο γήπεδο περισσότερο. Αυτό όμως που ξέρω σίγουρα και ας μην έχω μιλήσει με τον Μελισσανίδη, είναι ότι πίστευε σ' αυτή την ομάδα και σε αυτούς τους παίκτες. Απλά αν είχε περισσότερες λύσεις ο Ουζουνίδης ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Το θέμα είναι όμως τι γίνεται τώρα. Πιστεύω ότι θα γίνουν πράγματα το Γενάρη. Θα μου πείτε ίσως είναι αργά. Δεν πειράζει τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Ο Μελισσανίδης έχει έναν δικό του τρόπο σκέψης. Δεν θέλει να διαταράξει την ηρεμία της ομάδας με μεγάλες διαφορές στα συμβόλαια και γι' αυτό ακολουθεί μία συγκεκριμένη τακτική. Λάθος, σωστό το δείχνει ο χρόνος. Και πέρυσι ανάλογα ήταν τα πράγματα και πήρε πρωτάθλημα. Ξέρω θα πείτε έφυγαν παίκτες. Οκ. κράτησε τον Λιβάγια, πήρε αυτούς που του είπαν και μπορούσε, Πόνσε, Μπογέ και εμπιστεύτηκε όσους του είπαν ότι είναι παικταράδες. Όχι δεν τον δικαιολογώ, απλά σας εξηγώ πως σκέφτεται.
Πάμε και στους οπαδούς. Είναι οι τελευταίοι που φταίνε εφέτος. Στήριξαν και στηρίζουν την ομάδα. Δεν θα πω αυτό που είπε ο  κ. Ντέμης Νικολαϊδης, ότι πρέπει να ζητήσουν συγνώμη που στέρησαν βαθμούς στο ματς με τον Ολυμπιακό. Τον ρωτώ λοιπόν ποιοι τους στέρησαν; Όλοι; Αυτοί οι 50.000 που πήγαν στα ευρωπαϊκά ματς; Όχι φυσικά κύριε. Ήταν μία μικρή μερίδα που τα έκανε αυτά την ίδια στιγμή που οι υπόλοιποι, οι πολλοί ήταν μέσα στο ΟΑΚΑ και αγωνιούσαν γιατί έβλεπαν ότι ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος και ανησυχούσαν για τον αγώνα. Δεν μπορείς λοιπόν να τους βάζεις όλους σε ένα καζάνι και να λες να ζητήσουν συγνώμη. 
Κρίμα περίμενα να πει κάτι καλύτερο. Τέλος πάντων οι οπαδοί δεν έχουν μερίδιο ευθύνης. Οι πολλοί τουλάχιστον, οι περισσότεροι. 
Και το ότι οι παίκτες πήγαν μπροστά τους στο τέλος του αγώνα στο Αγρίνιο και τα άκουσαν είναι προς τιμή τους. 
Αυτά τα ολίγα λοιπόν σε ότι αφορά το "τις πταίει". Θα μπορούσα να γράψω περισσότερα, όμως δεν είναι της ώρας, να είστε σίγουροι θα επανέλθω.
Τα φιλιά μου και 
Καλή εβδομάδα.