ΤΟ "ΣΤΙΓΜΑ" ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕ

Τον Κώστα Ευρυπιώτη τον γνώρισα πριν πολλά χρόνια στο "Στίγμα". 
Το μπαράκι με τη Ροκ μουσική που είχε φτιάξει με τον Ρούλη, εκεί πάνω ψηλά στον Καρέα. Απίστευτη θέα ειδικά το βράδυ, καλά ποτά και ωραία μουσική. Πηγαίναμε συχνά με την τότε παρέα μου, τους φίλους μου και ακούγαμε μουσική που μας άρεσε και όπως ήταν φυσικά ο Κώστας ήρθε από την πρώτη κιόλας φορά που πήγαμε στο μαγαζί του στο τραπέζι μας.
Μας συστήθηκε, μας ζήτησε να του πούμε τα ονόματά μας και ο Ρούλης που ήταν φίλος μας του εξήγησε ποιοι ήμασταν. Όποτε πηγαίναμε λοιπόν στο "Στίγμα" ήταν πάντα χαμογελαστός, πάντα έκανε πλάκα και κυρίως πάντα ήταν "Κύριος" και μας συμπεριφερόταν άψογα.  Με τον καιρό είχαμε γίνει πλέον φίλοι, αλλά η ζωή τα έφερε αλλιώς.
Η σχέση, που δημιουργήσαμε δυστυχώς χάθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω του ρυθμού της ζωής μας. Τον είχα συναντήσει και σε ένα άλλο μαγαζί εκεί κάτω από το πρώτο νεκροταφείο, αν θυμάμαι καλά το όνομά του ήταν "Μπέρδεμα" και πάλι τα λέγαμε και πάλι ήταν χαμογελαστός και γεμάτος ζωή. 
Φυσικά τον ήξερα από την τηλεόραση, κυρίως από το ρόλο του "παλιού" στης "Ελλάδας τα παιδιά" και ήταν ο αγαπημένος μου σε εκείνο το φοβερό σήριαλ. 
Δυστυχώς ο Κώστας έφυγε από κοντά μας, πολύ γρήγορα, αλλά πάντα θα είναι μέσα στην καρδιά μας, με εκείνο το καταπληκτικό χαμόγελό του, τον αυτοσαρκασμό του και κυρίως το χιούμορ του και τη μεγάλη διάθεση για τη ζωή. 
Κρίμα που μας άφησες Κώστα. Καλό ταξίδι να έχεις και όλα όσα έκανες θα είναι εδώ για να μας συντροφεύουν και να μας κάνουν να γελάμε....