ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΛΑΣΕΤΕ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΧΑΡΑ

Σήμερα μία μόλις ημέρα μετά την επιτυχία του γιου μου στα ΑΕΙ και αφού χθες γεύτηκα για λίγο τη μεγάλη χαρά της επιτυχίας του, θα βγάλω από μέσα μου αυτό που συνέβη.
Σκέφτηκα πολύ αν έπρεπε να το πω, αλλά τελικά αποφάσισα ότι δεν πρέπει να μείνει μέσα μου.
Χθες λοιπόν την ώρα της μεγάλης μου χαράς βρέθηκε άνθρωπος που προφανώς θέλησε να μου τη χαλάσει.
Μου έστειλε μήνυμα στο inbox, λέγοντας μου το εξής: "Εσύ που έλεγες να μη μιλάμε για τα παιδιά μας, σήμερα "κομπάζεις" για την επιτυχία του γιου σου;".
Δεν απάντησα, γιατί προφανώς ο συγκεκριμένος ή η συγκεκριμένη, (δεν θα προσδιορίσω το φύλλο) θέλησε να μου τη σπάσει. 
Θα απαντήσω όμως σήμερα το εξής.
1. Εγώ δεν είπα να μη μιλάει κάποιος για τα παιδιά του.
2. Εξέφρασα μόνο μία προσωπική άποψη και είπα ότι δεν πρέπει να ανεβάζουμε φωτογραφίες τους. Και επαναλαμβάνω είναι προσωπική άποψη και δεν κατηγορώ κανέναν που το κάνει.
3. Προσωπικά εγώ έχω ανεβάσει μόνο μία φωτογραφία του πριν από 8 χρόνια όταν του απονεμήθηκε η μαύρη ζώνη του ΤΑΕ  ΚΒΟ ΝΤΟ. Από τότε ουδέποτε ανέβασα, αν και πλέον είναι ενήλικας, μπήκε στα 19 και θα σημειώσω ότι δεν έχει Facebook, από προσωπική επιλογή του, παρά μόνο το mesenger για να μιλάει με τους φίλου του.
Όμως το θέμα μου δεν είναι αυτό. Είναι η χολή που θέλησε το άτομο αυτό να βγάλει την ημέρα της χαράς μου.
Και τότε μου ήρθε στο μυαλό η συμπεριφορά τόσων μα τόσων καλών φίλων ή απλά γνωστών που μπήκαν στον κόπο να πουν έστω και μία λέξη ένα "συγχαρητήρια" για την επιτυχία και την ανταμοιβή στους κόπους αυτού του παιδιού τρία χρόνια τώρα και αμέσως πήρα πάλι τόση μα τόση χαρά. Αρκετοί μάλιστα με πήραν και τηλέφωνο και ήταν πολλοί.
Σκέφτηκα: "Κοίτα να δεις πόσοι άνθρωποι μπήκαν στον κόπο να εκφράσουν ένα απλό συναίσθημα και μην ασχολείσαι".
Την ίδια στιγμή όμως  και με αφορμή αυτή την ενέργεια αυτού του προσώπου, μου ήρθαν στο μυαλό, άλλοι δικοί μου άνθρωποι ή μάλλον κάποιοι που τους θεωρούσα πολύ δικούς μου οι οποίοι αδιαφόρησαν παντελώς. Άνθρωποι που έχω ευεργετήσει, που τους έχω φτιάξει τις ζωές τους, άνθρωποι που τα έχουμε πιει παρέα και είχαμε μεγάλο κομμάτι κοινής ζωής στην παρέα μας στην πορεία της ζωής και άνθρωποι που θεωρούσα αδέλφια μου (τόσο αφελής είμαι ακόμα) και δεν ενδιαφέρθηκαν. Δεν έγραψαν ένα "μπράβο" ρε αδελφέ έτσι για να δείξουν ότι θυμούνται κάτι από την κοινή ζωή μας, όση και αν ήταν αυτή.
Είπα σε ένα δικό μου πρόσωπο για έναν άνθρωπο τον οποίο θεωρούσα αδελφό ότι δεν μπήκε στη διαδικασία καν να ασχοληθεί και μου είπε μάλλον ότι δεν θα ξέρει ότι βγήκαν τα αποτελέσματα. Μα περιμένει και για το δικό του παιδί απάντησα και έμεινε άφωνος ο συνομιλητής μου.
Όχι ρε φιλαράκια. Δεν θα αφήσω εσάς τους λίγους "τοξικούς" να μου χαλάσετε τη στιγμή. Σας έχω βγάλει από τη ζωή μου το μυαλό μου και σας το έχω δείξει. Τώρα σας το γράφω και ξεκάθαρα να το διαβάσετε αν δεν το έχετε καταλάβει ήδη. 
Αρκετά σας έδωσα, αρκετά πίστεψα σε σας και πλέον ότι έχω να πω θα το πω στα ίσα. Κρατιέμαι για να γράψω τα πράγματα με συγκεκριμένα ονόματα. Δεν θα το κάνω για έναν λόγο. Γιατί σας έδωσα στο παρελθόν αξία και εισέπραξα αχαριστία. 
Δεν θα το κάνω πάλι. Δεν θα αφήσω εσάς τους "τοξικούς" να μου χαλάσετε τη στιγμή.
Να είστε καλά, να σας έχει ο θεός καλά, αλλά μακριά από μένα.
Ειδικά εσύ που μου έδωσες την αφορμή να γράψω όλα αυτά. 
Τα φιλιά μου και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους μα όλους εσάς που μπήκατε στον κόπο να μου γράψετε μία κουβέντα και μου κάνετε τόσο πιο πολύ όμορφη  την τόσο όμορφη χθεσινή ημέρα, ακόμα περισσότερο.
Οι άλλοι "ΟΥΣΤ".
ΥΓ. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά που πέρασαν, αλλά και σ'αυτά που δεν πέρασαν και έδωσαν τον αγώνα τους.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο γιο μου Κωνσταντίνο-Ραφήλ, που είναι ένας όμορφος άνθρωπος και με κάνει τόσο υπερήφανο για μία ακόμα φορά.