ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΘΕΣΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Παρακολούθησα τρεις αγώνες χθες για τη Σούπερ Λιγκ. Τα ματς Ξάνθης-Παναθηναϊκού, ΑΕΚ-Λάρισας και το παιχνίδι Ολυμπιακού-Άρη.
Δυστυχώς δεν μπορώ να δω τους εντός έδρας αγώνες του ΠΑΟΚ για τους γνωστούς λόγους.
Θα πω δύο λόγια για όλα τα ματς. Ο Παναθηναϊκός ήταν σαφέστατα καλύτερος, νίκησε απόλυτα δίκαια και θα μπορούσε να σημειώσει περισσότερα γκολ. Ο Δώνης κάνει καλή δουλειά και με την προσθήκη του Ανουάρ έδειξε ακόμα καλύτερα πράγματα. 
Μεγάλη απογοήτευση για εμένα ήταν η Ξάνθη. Χθες έδειξε το απόλυτο...τίποτα. Δεν κατάλαβα καν ότι ήταν μέσα στο γήπεδο και προσπαθούσε για κάτι. Κρίμα.
Η ΑΕΚ έχει αλλάξει με τον Καρέρα. Πραγματικά δείχνει άλλη ομάδα και παρά τους απόντες της, έδειξε ότι γίνεται δουλίτσα. Ο Ολιβέϊρα είναι ένας όντως καλός φορ και δίνει πολλά στην επίθεση της Ένωσης. Το γκολ που σημειώνει δείχνει ακριβώς ότι διαθέτει κλάση και κυρίως είναι από αυτά που λέμε "σεντερφορίσιο" γκολ.
Εύχομαι να γίνουν μεταγραφές αν όχι τώρα τουλάχιστο το καλοκαίρι και να αφήσουν τον Ιταλό να δουλέψει. Σίγουρα θα προσφέρει πράγματα και θα δούμε μία άλλη ομάδα. Ο Ολιβέϊρα κάνει τη διαφορά και κάνει τον κόσμο της ΑΕΚ να ξεχάσει τον Πόνσε.
Πάμε στο ματς του Ολυμπιακού με τον Άρη. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή οι δύο ομάδες που παίζουν το καλύτερο ποδόσφαιρο, συναντήθηκαν χθες στο Γ. Καραϊσκάκης.
Ο Μαρτίνς έχει κάνει τρομερή δουλειά. Όσο καιρό  δεν έγραφα, διάβαζα ότι υπήρχαν σκέψεις για απομάκρυνσή του από την ομάδα και πραγματικά πάθαινα πλάκα. Είναι δυνατόν; 
Ο άνθρωπος παρουσιάζει στο γήπεδο μία ομάδα με σχέδιο, με πλάνο, με όραμα και με παίκτες που ξέρουν τι θα κάνουν ανά πάσα στιγμή. Δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίπαλος αυτή τη στιγμή που θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό και δεν θα σκέφτεται ότι απέναντί του έχει μία σπουδαία ομάδα.
Φυσικά διαθέτει καλό έμψυχο υλικό και παίκτες αξίας που μπορούν ανά πάσα στιγμή να κάνουν το κάτι παραπάνω. Βέβαια είδα τα εύκολα λάθη του Σεμέδο και του Καμαρά και είμαι σίγουρος ότι σήμερα (αν όχι χθες) θα τους τα ψάλει ο Μαρτίνς. Λάθη παιδαριώδη που αν δεν γίνονταν δύσκολα θα δεχόταν γκολ ο Ολυμπιακός.
Ο Άρης από την πλευρά του, με έκανε να τρίβω τα μάτια μου. Παρά τις μεγάλες απουσίες παικτών του, δεν κατέβηκε στο γήπεδο για να αμυνθεί σε καμία στιγμή. Πίεσε ψηλά, προσπαθούσε να μπει στην αντίπαλη περιοχή ακόμα και όταν το σκορ ήταν 4-1. Μία ομάδα που δεν τα παρατάει ποτέ, που δεν τη νοιάζει ποιος είναι ο αντίπαλος απέναντι, που πήγε στην έδρα του αντιπάλου της για να παίξει ποδόσφαιρο και όχι να δεχτεί όσο το δυνατόν λιγότερα γκολ. Μπράβο στον προπονητή του, που έχει αυτό το πιστεύω και το έχει εμφυσήσει στους παίκτες του. Πραγματικά με εντυπωσίασε χθες.
Τα φιλιά μου....