Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΣ....

Καθημερινά συμβαίνουν πάρα πολλά "ανώμαλα" πράγματα τα οποία θέλω να γράψω, αλλά τελικά τα αφήνω
Αυτό που μου έτυχε όμως σήμερα δεν γίνεται να μην το αναφέρω.
Προσέξτε τη φωτογραφία. Έχω παρκάρει το αυτοκίνητό μου από χθες και βγήκα σήμερα το πρωί να φύγω για να πάω στη δουλειά μου.
Σιγά μην μπορούσα να φύγω. Ο πρώτος ηλίθιος πήγε και έβαλε τη μηχανή του κολλητά από πίσω και ήρθε ο πανηλίθιος να συμπληρώσει τη δουλειά. Όλος ο δρόμος είναι άδειος, αλλά όχι, όχι. Αυτοί ήθελαν εκεί γιατί είχε σκιά και στα τέτοια τους, αν μπορούσα εγώ να ξεπαρκάρω.
Αρκεί να κάνουν τη δουλίτσα τους αυτοί οι δύο.  Έψαχνα να τους βρω για να τα τραβήξουν. Ο ένας ήταν εκεί δίπλα, άκουγε ότι τον έψαχνα, αλλά έπαιζε...τάβλι. Τι να διακόψει το τάβλι για να κάνει το σωστό; Όχι. Κάποια στιγμή όταν είπα ότι παίρνω την αστυνομία να στείλει γερανό, έκανε πως άκουσε.
Του φώναξα και τι μου είπε: "Όταν έβαλα εγώ τη μηχανή εκεί ήταν άλλο αυτοκίνητο και δεν μπορούσα να τη βάλω αλλού".
"Ρε άνθρωπε η απέναντι πλευρά είναι άδεια τελείως" του είπα.
Είναι αυτός με τη μηχανή μπροστά στο αυτοκίνητο. 
"Ε εδώ είχε σκιά" απάντησε.
"Και το ότι εγώ δεν μπορώ να βγάλω το αυτοκίνητό μου; Δεν σε ενδιαφέρει έτσι; Αρκεί να κάνεις αυτό που γουστάρεις εσύ".
Τελικά το μετέφερε μισό μέτρο πιο κάτω για να βγω.
Έτσι ξεκίνησε η βδομάδα μου, με τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο. Τους "παρτάκηδες" που προκειμένου να κάνει αυτό που έχει στο κεφάλι του, χέστηκε για τους υπόλοιπους.
Βλάκες παντού...