ΜΑΤ ΤΟΥ ΚΑΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΜΠΟΛΟΝΙ ΚΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ-ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ 0-1
Πρόσφατα είχα πει στην εκπομπή μου και είχα γράψει στο blog μου, ότι ο Μπόλονι δεν είναι μάγος και να μην περιμένουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού θαύματα.
Σήμερα βγήκα αληθινός. Ο Ατρόμητος σημείωσε ένα γκολ στο 88' με τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο (που προς τιμή του, δεν πανηγύρισε, αφού έχει αγωνιστεί στους πράσινους) και πέρασε νικηφόρα από το ΟΑΚΑ με 0-1.
Το γεγονός ότι επί Μπόλονι ο Παναθηναϊκός είχε δύο νίκες και μία ισοπαλία δεν σήμαινε κάτι. Σίγουρα ήταν καλό για την ψυχολογία της ομάδας, αλλά μόνο αυτό. Ο τελευταίος μάγος που είδα ήταν ο Χάρι Πότερ και ο Μπόλονι δεν είναι μάγος. Το παλεύει, αλλά σήμερα κατάλαβε ότι έχει πολλά να διορθώσει στην ομάδα του. Όταν έχεις αντίπαλο τον Ατρόμητο του Κάναντι, δεν σημαίνει ότι επειδή έχασε την προηγούμενη βδομάδα, έχοντας δέκα παίκτες, λόγω αποβολής, θα μπορέσεις να το καταβάλεις εύκολα.
Ο Κάναντι έκανε ματ απόψε στον Μπόλονι. Αρχικά περιόρισε ή καλύτερα εξαφάνισε τους Καρλίτος και Μακέντα και στη συνέχεια όταν κατάλαβε ότι ο γηπεδούχος ξέμεινε από ψυχολογία χτύπησε βάζοντας στο ματς τρεις παίκτες μεσοεπιθετικούς. Την ίδια στιγμή ο Μπόλονι παρέμεινε αδρανής. Ο Κάναντι κατάλαβε ότι είχε την ευκαιρία του να πάρει το ματς και το έκανε, με δύο από τους τρεις παίκτες που μπήκαν στο γήπεδο, να φέρνουν ένα γκολ. Σέντρα του Ενσικουλού και κεφαλιά του Λάζαρου που έπιασε στον ύπνο τον Σάντσες και να το 0-1.
Το πιο μυστήριο μάλιστα για μένα ήρθε μετά. Ο Παναθηναϊκός είχε περίπου 7 λεπτά στη διάθεσή του για να ισοφαρίσει έστω και αντί να βρίσκεται στην επίθεση...αμυνόταν αφού ο Ατρόμητος έκανε παιχνίδι.
Τα πράγματα είναι απλά. Το ποδόσφαιρο θέλει δημιουργία ομάδας και αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πολλή δουλειά για να γίνει. Ο Ατρόμητος ήξερε τι ήθελε στο γήπεδο και ο προπονητής του πήρε άριστα. Στον αντίποδα, τα πράγματα ήταν...χλωμά.
ΥΓ. Κάποιος πρέπει να πει στον κ. Μακέντα ότι δεν έχει καπαρώσει τη φανέλα για να τσαντίζεται όταν γίνεται αλλαγή, ιδιαίτερα, όταν...απουσιάζει από τον αγωνιστικό χώρο για 61' λεπτά.
Σήμερα βγήκα αληθινός. Ο Ατρόμητος σημείωσε ένα γκολ στο 88' με τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο (που προς τιμή του, δεν πανηγύρισε, αφού έχει αγωνιστεί στους πράσινους) και πέρασε νικηφόρα από το ΟΑΚΑ με 0-1.
Το γεγονός ότι επί Μπόλονι ο Παναθηναϊκός είχε δύο νίκες και μία ισοπαλία δεν σήμαινε κάτι. Σίγουρα ήταν καλό για την ψυχολογία της ομάδας, αλλά μόνο αυτό. Ο τελευταίος μάγος που είδα ήταν ο Χάρι Πότερ και ο Μπόλονι δεν είναι μάγος. Το παλεύει, αλλά σήμερα κατάλαβε ότι έχει πολλά να διορθώσει στην ομάδα του. Όταν έχεις αντίπαλο τον Ατρόμητο του Κάναντι, δεν σημαίνει ότι επειδή έχασε την προηγούμενη βδομάδα, έχοντας δέκα παίκτες, λόγω αποβολής, θα μπορέσεις να το καταβάλεις εύκολα.
Ο Κάναντι έκανε ματ απόψε στον Μπόλονι. Αρχικά περιόρισε ή καλύτερα εξαφάνισε τους Καρλίτος και Μακέντα και στη συνέχεια όταν κατάλαβε ότι ο γηπεδούχος ξέμεινε από ψυχολογία χτύπησε βάζοντας στο ματς τρεις παίκτες μεσοεπιθετικούς. Την ίδια στιγμή ο Μπόλονι παρέμεινε αδρανής. Ο Κάναντι κατάλαβε ότι είχε την ευκαιρία του να πάρει το ματς και το έκανε, με δύο από τους τρεις παίκτες που μπήκαν στο γήπεδο, να φέρνουν ένα γκολ. Σέντρα του Ενσικουλού και κεφαλιά του Λάζαρου που έπιασε στον ύπνο τον Σάντσες και να το 0-1.
Το πιο μυστήριο μάλιστα για μένα ήρθε μετά. Ο Παναθηναϊκός είχε περίπου 7 λεπτά στη διάθεσή του για να ισοφαρίσει έστω και αντί να βρίσκεται στην επίθεση...αμυνόταν αφού ο Ατρόμητος έκανε παιχνίδι.
Τα πράγματα είναι απλά. Το ποδόσφαιρο θέλει δημιουργία ομάδας και αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πολλή δουλειά για να γίνει. Ο Ατρόμητος ήξερε τι ήθελε στο γήπεδο και ο προπονητής του πήρε άριστα. Στον αντίποδα, τα πράγματα ήταν...χλωμά.
ΥΓ. Κάποιος πρέπει να πει στον κ. Μακέντα ότι δεν έχει καπαρώσει τη φανέλα για να τσαντίζεται όταν γίνεται αλλαγή, ιδιαίτερα, όταν...απουσιάζει από τον αγωνιστικό χώρο για 61' λεπτά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου