ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;;;;

 

Και τώρα τι γίνεται; Αυτό είναι ένα από τα πολλά ερωτήματα που βασανίζουν από χθες τους φίλους της ΑΕΚ.

"Ντροπιαστική" ήττα, έγραψε ο αθλητικός Τύπος για τον αποκλεισμό από τη Βελέζ, για την Ένωση. Είναι ένας από τους πολλούς χαρακτηρισμούς που αποδόθηκαν χθες στην "κιτρινόμαυρη" ομάδα. Και φυσικά όλοι ψάχνουν να βρουν, αιτίες, "ενόχους" και ίσως και... αποδιοπομπαίους τράγους.

Εδώ και πολύ καιρό έχω επιλέξει να μην μιλάω, να μην κρίνω και κυρίως να μη γράφω για τα όσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ. 

Θα με ρωτήσετε γιατί. Θα απαντήσω γιατί η ΑΕΚ έχει υποφέρει πολύ και στη ζωή μου έχω μάθει να μην "χτυπάω" κανέναν που είναι στα σχοινιά. Και η ομάδα αυτή βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό σε δύσκολη θέση.

Ξέρω θα με ρωτήσετε ποιος φταίει; Μα σε μία τέτοια στιγμή φταίνε όλοι. Όλοι νικούν μαζί, όλοι χάνουν μαζί, όλοι παίρνουν μαζί τα μπράβο, όλοι πρέπει να παίρνουν και το "ανάθεμα".

Έχω τόσα πολλά να πω, αλλά αλήθεια δεν θέλω να μιλώ πολύ και αυτό κάνω εδώ και καιρό. 

Πριν από λίγο ο Στέφανος Ντούσκος ο χρυσός Ολυμπιονίκης μας, παρ' ότι αγωνίζεται σε ένα μοναχικό άθλημα όπως είναι το σκιφ στην κωπηλασία, είπε το συγκλονιστικό: "Όλοι νικάμε και όλοι χάνουμε μαζί" αναφερόμενος στην ομάδα που στον στηρίζει.

Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα ομαδικό άθλημα.

Θα ξεκινήσω να πω δύο πράγματα. Πρώτον για τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Έχω γράψει και έχω πει εδώ και χρόνια, ότι τον γνωρίζω προσωπικά. Ξέρω πόσο αγαπάει, πόσο λατρεύει την ΑΕΚ και πόσο σκασμένος είναι από χθες το βράδυ. Ξέρω ότι αν τα πάρει, μπορεί να τα φέρει τα πάνω κάτω, να κάνει τρομερές αλλαγές και να μην αφήσει τίποτα όρθιο. 

Ξέρω επίσης ότι θα με ρωτήσετε. Και τι κάνει; Δεν φταίει αυτός;

Φυσικά και έχει μερίδιο ευθύνης. Αυτός άλλωστε είναι που παίρνει τις τελικές αποφάσεις και κυρίως για την επάνδρωση σε όλες τις θέσεις του οργανισμού που λέγεται ΑΕΚ.

Είμαι σίγουρος  ότι μέσα του λέει: "Εγώ φταίω". Και μη βιαστεί κανείς να πει γιατί δεν αντιδρά. Θα περιμένουμε. Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, έλεγε και μου έδινε συμβουλή: "Τον σημερινό θυμό, κάνε τον σκέψη της επόμενης ημέρας". Έτσι πρέπει να γίνεται.

Μπορώ να πω πάρα πολλά. Για τις επιλογές του αφεντικού της ΑΕΚ, για τις επιλογές των ανθρώπων που έχουν την υποχρέωση να ενισχύσουν την ομάδα, για τις επιλογές του προπονητή, τις επιλογές των παικτών μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Τα λένε πολλοί ή λίγοι. Δεν έχει σημασία ο αριθμός.  

Δεν θα πω πολλά όχι γιατί δεν μπορώ, ούτε γιατί φοβάμαι. Αλλά τι να πει κανείς. Η ΑΕΚ εκτός των άλλων δέχτηκε χθες και ένα μεγάλο πλήγμα στον οικονομικό τομέα, αλλά αυτό σίγουρα δεν είναι το πρώτο. Το πρώτο είναι, το πλήγμα στην εικόνα της ομάδας, όταν από τις 29 Ιουλίου μένει εκτός Ευρώπης.

Το κακό για την ΑΕΚ είναι ότι η ψυχολογία όλου του οργανισμού αύτη τη στιγμή είναι στα τάρταρα. Μπορεί ο κόσμος να αγαπά και να λατρεύει την ομάδα και θεωρώ σίγουρο ότι θα της σταθεί και αυτή τη φορά, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και αυτός ο κόσμος να...ανταμείβεται. Και η αμοιβή του δεν είναι άλλη από καλή πορεία στην Ευρώπη και τίτλοι στην Ελλάδα. 

Συνήθως παίρνουμε παραδείγματα από τις ομάδες που θεωρούνται επιτυχημένες, είτε πρόκειται εντός Ελλάδας, είτε από το εξωτερικό. 

Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ακολουθήσει κάποιος το παράδειγμα του Ολυμπιακού και ξέρω ότι κάποιοι θα χαλαστούν με αυτό που γράφω (καθόλου δεν με ενδιαφέρει όμως), αλλά πρέπει να ρίχνουμε και βλέμματα δίπλα μας. Και στα κακά, αλλά κυρίως στα καλά. 

Αρχικά είχα αποφασίσει να κάνω συγκρίσεις της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ, τον Άρη και τον Παναθηναϊκό. Να είστε σίγουροι ότι ο καθένας όσο και εγωιστικά να παίρνει τα πράγματα αν το κάνει, θα βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Εγώ το έκανα. Θα δει αρκετά πράγματα και θα καταλάβει πολλά. Ξέρω ότι κάποιοι τώρα θα λένε τι μας γράφει αυτός. Αν γίνουν οι συγκρίσεις θα διαπιστώσουμε πολλά. Και είπα όχι μόνο με μία ομάδα, αλλά με αυτές που διεκδικούν τον τίτλο ή που θέλουν να τον διεκδικήσουν.

Τι εννοώ συγκρίσεις. Πάρτε θέσεις, σε όλες τις θέσεις όχι μόνο αγωνιστικά και εκεί θα βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα. 

Δεν γράφω τίποτα περισσότερο, γιατί δεν θέλω να στενοχωρώ κανέναν, αλλά μερικές φορές τα πράγματα μόνο έτσι μπορούν να αλλάξουν. 

ΥΓ. Περιμένω να δω τις αποφάσεις του Δημήτρη Μελισσανίδη. Περιμένετε και εσείς και μετά τα λέμε πάλι.